Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Transformatie…

Transformation-Roots-IDA

Het is een tijdje rustig geweest rondom mijn persoon en dat was hard nodig. Ergens begin 2015 viel ik uit met een beginnende burn-out of depressie. Aangezien ik persoonlijk leiderschap als speerpunt van mijn bedrijf heb, vind ik het mijn plicht om te delen wat er precies gebeurde. Juist vanwege een aantal sterke personen in mijn directe omgeving, die door dezelfde transformatie gaan als ik.

Draaglast en draagkracht – de neerwaartse spiraal 

Het proces van een tweede kind wensen en de hormonen rollercoaster begonnen hun tol te eisen, zowel privé als zakelijk. De balans was even helemaal zoek, toen er een vermoeden van baarmoederhalskanker bestond. Dat was voor mij de genadeslag. Ik stortte in en moest met spoed worden opgenomen in het ziekenhuis met ademhalingsproblemen. Er werd een operatie ingepland om mijn lijf te herstellen en hormoontherapie om het proces tot een goed einde te brengen. De 6 miskramen hadden teveel schade aangericht en een nieuwe zwangerschap was niet meer mogelijk. Mijn baan, die voor rust moest gaan zorgen, was juist extra belastend. Dit vanwege een duidelijke mismatch tussen mijn potentie en de saaie werkzaamheden die ik moest uitvoeren. Het koste me meer energie dan dat het me opleverde. Na overleg met collega coaches en trainers nam ik dan ook het moedige besluit: stilvallen. Ik zag al snel mijn eigen gedragspatroon; vluchten in werk en maar zo hard mogelijk doorvechten, totdat ik er letterlijk bij neerval. Doorzettingsvermogen en vechtlust zijn mooie eigenschappen, totdat je er écht schade van ondervindt. Dan is het een gedragspatroon dat je moet doorbreken, omdat je anders in een vicieuze cirkel terecht komt van de neerwaartse spiraal. Een burn-out gaat over draagkracht en draaglast. Als de draaglast groter wordt dan je draagkracht, put je jezelf uit. Je hebt dan onvoldoende tijd om te herstellen en pleegt steeds meer roofbouw op je lijf. Uiteindelijk brand je op of erger. Ik kwam in een proces van diepe rouw terecht. Rouw om het verlies van toekomstdromen en het verlies van mijn gezondheid.

Mentale- en fysieke weerbaarheid – terug naar de basis

In dit blog heb ik mijn transformatie proces beschreven. Mijn persoonlijke weg naar mentale- en fysieke weerbaarheid. Het terugvinden van mijn vitaliteit en levenslust. Mijn vertrouwen in de toekomst en een vernieuwde levensbalans.

1. Vraag hulp; je hoeft het niet alleen te doen!
Een burn-out is nooit een klein dingetje, het is een opstapeling van zaken die al langer in je privé- of werksituatie spelen. Het is eigenlijk niets anders dan een transformatie. Het loslaten van oude gedragspatronen die je niet meer dienen en het aanleren van een nieuwe levensstijl die beter past bij je persoonlijke identiteit. Wat is je hulpvraag? Probeer voor jezelf te bepalen waar je overbelasting zit en waar die vandaan komt. Wees mild voor jezelf; je bent een mens, geen robot.

Wat was mijn hulpvraag?
Ik ben inmiddels door de hormoontherapie vervroegd in de overgang en mijn hormonen vliegen alle kanten op; van puberaal gedrag tot aan emotionele uitbarstingen. Het is er allemaal. Soms hilarisch, soms zwaar irritant. Ik (h)erkende dat ik mijn lijf even niet meer zo lief vond. Die had mij immers in de steek gelaten en was niet eens in staat ons een 2e kindje te geven. Dus ging ik leven in mijn hoofd, niet meer in mijn hart of in mijn lijf. De onderlinge connectie was weg. Ik werd ijskoud van binnen, bijna een robot.

2. Wat ga je doen om te herstellen?
Bepaal voor jezelf wat je nodig hebt om te herstellen. Dat kan eenvoudig rust zijn. Rust om met jezelf aan de slag te gaan en je balans te hervinden. Wees je bewust van het feit dat je omgeving (familie, vrienden, etc.) dit niet altijd zullen begrijpen. Dus wees ook vooral duidelijk naar je omgeving toe. Ik denk dan aan die reclame met die manager die overbelast is. Nu even niet!! En ja, je zult vrienden verliezen. Maar waren dat wel échte vrienden dan? Of waren het mensen die met je op de levenstrein zaten en besloten om af te stappen, omdat ze je niet (meer) konden steunen? Wees gerust, er zullen nieuwe mensen opstappen, die maar wat graag met je in die levenstrein zitten. Misschien omdat ze meer mentale weerbaarheid hebben en een stukje van zichzelf in je herkennen.

Wat heb ik gedaan om te herstellen?

  • Ik heb me vooral niet meer druk gemaakt om werk, dat is een hele belangrijke. Daarmee was eigenlijk gelijk de druk van de ketel. Oke, eerlijk is eerlijk. De acceptatie kwam pas na een paar weken. Ik voelde me de eerste paar weken vooral schuldig, dat ik niet eens meer kon werken. Voor een ambitieuze meid een heel moeilijke beslissing. Mijn geplande activiteiten heb ik overgedragen aan collega ondernemers, die ik mijn trouwe klanten toevertrouw en waarvan ik zeker wist dat ze in goede handen zouden zijn.
  • Ik heb mijn netwerk ingeschakeld. Daarin zitten hulpverleners, psychologen, trainers en coaches die bekend zijn met de issues waarmee ik worstel. Kortom; ik heb hulp gevraagd. Best moeilijk voor een eigenwijs iemand, die gewend is alles zelf te doen.
  • Ik heb lifestyle coaches ingeschakeld om mijn lijf weer in vorm te krijgen. Massage therapie, Yoga en een gezondere levensstijl hebben gezorgd dat ik mijn vitaliteit én maatje 38 weer terug heb. Kortom, ik ben goed voor mezelf gaan zorgen.
  • Ik ging inspirerende mensen opzoeken. Dat waren mensen in mijn omgeving, maar ook inspirerende verhalen in het algemeen. Negatieve mensen en verhalen probeerde ik zoveel mogelijk te vermijden. Ik had genoeg aan mezelf, mijn gezin en mijn dagelijkse taken als zorgmanager van mijn eigen herstel en re-integratie proces. Ik werd een thuis-blijf-moeder uit pure noodzaak.
  • Uiteraard waren er ook vrienden en dierbaren bij wie ik mijn verhaal kwijt kon. Bij wie ik stoom kon afblazen. Lieverds die me van emotioneel naar rationeel trokken en me een schop onder mijn *piep* verkochten, als ik weer eens bleef hangen in mijn proces.
  • Jammer genoeg bleken er in mijn omgeving wat energievreters te zitten, met minder zuivere intenties. Personen die net als ik een beetje roerloos ronddobberden. Wees alert op deze energievreters! Je trekt ze aan door de stand waarin je staat. Het maakt je kwetsbaarder en minder weerbaar. Deze types hebben dat feilloos door en maken daar handig misbruik van.

3. Hoe start ik weer? Mijn muziek
Muziek is voor mij een essentieel onderdeel van mijn leven. Zingen doe ik al, sinds ik op de middelbare school in een schoolband, als achtergrondzangeres zong. Mijn muziekvoorkeur is dan ook heel divers en deel ik graag. Die liefde voor muziek deel ik ook met mijn man. Hij kwam met de meest mooie nummers die mijn verwerkingsproces lichter maakten, mij motiveerden of inspireerden. Mijn persoonlijke DJ Pravda gaf mij dan ook dit nummer, dat nog steeds mijn ringtone is.

 

4. Waar vind ik inspiratie? Mijn inspiratiebronnen
Mijn man heeft een rotsvast vertrouwen in mijn kennis en kunde. Hij leerde mij kennen in een periode in mijn leven, waarin ik ook min of meer stuurloos was. Pure ambitie stroomde door mijn aderen en de rest van mijn leven moest daarvoor wijken. Ik stond in de overlevingsstand en donderde ook toen keihard onderuit. Maar pas nadat ik het proces dat mij zoveel energie had gekost, naar een goed einde had gebracht. Hij heeft me destijds zien opkrabbelen, kent mijn wilskracht en mijn vechtlust. Hij kent mijn valkuilen, maar ook mijn drijfveren. Zijn kracht en humor waren én zijn mijn rots in de branding. En ik moet nog lachen om de eerste publicatie van dit blog, nu bijna 2 jaar terug. Midden in het rouwproces, mijn teksten volledig ongrijpbaar voor de buitenwereld. Totaal in mezelf gekeerd, volledig op de automatische piloot en zelfs dan nog succesvol in mijn dagelijkse praktijk. Arrogant, welnee. Gewoon mezelf, in al mijn rauwe facetten. Overlevingsstrategie. Gelezen, begrepen en gesteund door een handjevol dierbare vrienden en familieleden. Ze zijn er nog steeds hoor, maar wel op de achtergrond. Respectvolle rugdekking geven ze, want ik ben een rare. Je moet mij niet pamperen, dat wekt enorme woede en irritatie bij mij op. Ik sta mijn mannetje en verdien mijn strepen fair en square. Niet lullen, maar poetsen!

Wat je geeft, krijg je terug! 

Deze is voor jullie en speciaal voor mijn man Joris. Kwetsbare kracht! Samen Sociaal Sterk!

 

 

 

 

Geef een reactie

Organisatieadvies of Juridisch bedrijfsadvies nodig?